هواپیماهای برقی چه زمانی مسافران را جابه جا می کنند؟
به گزارش کار در محل، پژوهشگر برجسته هلندی پیش بینی کرد هواپیماهای برقی با برد بیشتر و ظرفیت بالاتر امکان دارد تا سال ۲۰۳۵ مسافران را جابه جا کنند و هواپیماهای بزرگ تر هم حدود سال ۲۰۴۰ به پرواز درآیند.
مارتن استاینبوخ، استاد مهندسی مکانیک در دانشگاه فناوری آیندهوون هلند اظهار داشت: مسافران ممکنست تا ۱۰ سال آینده در اروپا با هواپیماهای برقی پرواز کنند. وی باور دارد همان گونه که سیاستهای دولتی خودروسازان را به سوی تولید خودرو های برقی سوق داد، باید سازندگان هواپیما هم از راه قانون گذاری به برقی سازی ناوگان خود ملزم شوند.
هلند، سریع تر از بسیاری دیگر از کشورهای اروپایی، جهان را به سوی پروازهای برقی سوق می دهد و شرکت نوپای هلندی «الیسیان ایرکرفت» (Elysian Aircraft) درحال ساخت یکی از اولین هواپیماهای مسافربری جهان با نیروی باتری است.
دانیل جیکوبسون، از بنیان گذاران این شرکت اظهار داشت: این هواپیما، ۶ موتور خواهد داشت و نوک بال های آن برای تطبیق با زیرساخت های فعلی گیت های فرودگاه ها تاشو خواهد بود چونکه بال های هواپیما بسیار بزرگ هستند.
کاهش انتشار آلایندگی ناشی از سوخت های فسیلی، مهم ترین چالش پیش روی جهان است و صنعت هوانوردی سهم قابل توجهی در آن دارد. وی اظهار داشت: با امکان جابه جایی ۹۰ مسافر در مسافت اولیه ۸۰۰ کیلومتر و در نهایت ۱۰۰۰ کیلومتر، می توان انتشار آلایندگی را در نیمی از پروازهای جهان به صفر رساند و انتشار کلی آلایندگی صنعت هوافضا را ۲۰ درصد کم کرد.
لزوم قانون گذاری برای برقی سازی هواپیماها
بر اساس داده های عرضه شده به گروه فعال محیط زیستی «استی گراندِد» (Stay Grounded)، صنعت هوانوردی با درنظر گرفتن دی اکسید کربن و سایر آلاینده ها، مسئول ۶ درصد از گرمایش جهانی بوده و سهم آن در کشورهای ثروتمند بسیار بیشتر است.
سازمان بین المللی هوانوردی غیرنظامی (ایکائو)، نهاد وابسته به سازمان ملل متحد که مسئول تنظیم مقررات هوانوردی بین المللی است، هدف «رشد بدون کربن از ۲۰۲۰» را تصویب کرد. در عین حال، انتشار دی اکسید کربن ناشی از هوانوردی بین المللی از ۲۰۲۰ بالا رفته است، چونکه این هدف بر جبران انتشار کربن و نه کاهش حقیقی آن تمرکز دارد. نهاد «ردیاب اقدام اقلیمی» این هدف را بسیار ناکافی ارزیابی می نماید.
استاینبوخ اظهار داشت: کمیسیون اروپا بر کمک به هوانوردی فعلی برای دستیافتن به بیشترین میزان پایداری ممکن تمرکز کرده است، اما باید بجای تمرکز صرف بر کاهش آلایندگی هواپیماهای کنونی، از حرکت به سوی هواپیماهای برقی- هواپیماهای بدون انتشار آلایندگی- حمایت کند. هنوز توجه کافی برای ایجاد انقلابی در برقی سازی هوانوردی وجود ندارد و این روند بیشتر تکاملی است.
وی با اشاره به تجربه برقی سازی خودرو های سواری اظهار داشت: تعیین اولتیماتوم های مشخص برای خودروسازان بمنظور عرضه تعداد کافی از مدلهای برقی، واقعاً موثر بوده است. به اعتقاد وی، باید قوانینی تصویب شود که مشخص نماید چه قسمتی از ناوگان هوایی تا سالی معین باید برقی شده باشد.
استاینبوخ همینطور باور دارد کمیسیون اروپا باید روند صدور گواهینامه برای طرح های جدید هواپیما را سرعت ببخشد. ایمنی باید در اولویت نخست، دوم و سوم باشد اما تسریع این فرایندها می تواند به توسعه زیرساخت های برقی سازی پروازها، گسترش ظرفیت تولید و رشد شرکت های نوپای سازنده هواپیماهای جدید کمک نماید.
باتری ها، عامل تعیین کننده آینده پروازهای برقی
استاینبوخ اظهار نمود: علل زیادی برای خوشبینی به رواج پروازهای برقی در آینده ای نه چندان دور وجود دارد و باتری ها، مهم ترین عامل در این مورد هستند. میلیاردها یورو و دلار در سرتاسر جهان صرف توسعه باتری ها می شود چونکه این فناوری برای گذار به انرژی پاک در حوزه حمل و نقل و بخش انرژی اهمیت اساسی دارد.
باتری ها نیروی موردنیاز هواپیماهای برقی را تأمین می کنند و دوام آنها تعیین کننده مسافتی است که هواپیما می تواند طی نماید. استاینبوخ باور دارد اگر باتری های حالت جامد با ظرفیت دو برابر و چگالی انرژی تا ۵۰۰ وات ساعت به ازای هر کیلوگرم وارد بازار شوند، افراد بسیار بیشتری به پروازهای برقی علاقمند خواهند شد.
وی پیش بینی کرد حدود ۲۰۳۲، طی ۶ سال آینده، اولین هواپیماهای باری و مسافربری پنج نفره با برد ۵۰۰ کیلومتر وارد این حوزه شوند. این هواپیماها در مقیاس محدودی فعالیت خواهند کرد، اما آغاز راهی برای کاربردهای تخصصی خواهند بود.
بر اساس گزارش یورونیوز، استاینبوخ اظهار داشت: تا ۲۰۳۵ ممکنست هواپیماهای ۹ نفره و شاید ۲۰ نفره با برد ۵۰۰ کیلومتر هم به پرواز درآیند. هواپیماهای ۸۰ یا ۹۰ نفره احیانا نزدیک به ۲۰۴۰ یا حتی بعد از آن وارد خدمت خواهند شد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب