معاون شركت ساخت:
بزرگراه می سازیم ولی نگهداری نمی نماییم
به گزارش کار در محل، معاون ساخت و توسعه بزرگراه ها اظهار داشت: ما بزرگراه می سازیم ولی نگهداری نمی نماییم، چنانچه می توان با همین ظرفیتهای موجود در قانون و اجرائی شدن آنها طی ۱۰ سال آینده سالانه ۳۰۰ کیلومتر بزرگراه جدید راه اندازی کرد و هم زمان ۳۰۰۰ کیلومتر بزرگراه موجود را بهسازی و نگهداری کرد.
به گزارش کار در محل به نقل از ایسنا، خدایار خاشع در همایش فرصتهای سرمایه گذاری و تامین مالی آزاد راه و بزرگراه در همایش بین المللی فرصتهای سرمایه گذاری و تامین مالی راهگذرهای ریلی با اشاره به ضرورت تعامل با مردم و جهان برای ادامه سازندگی توسعه، اظهار نمود: در موضوع توسعه، خصوصاً توسعه آزاد راه ها، باید از دو منظر گذشته و آینده به موضوع نگاه کرد.
ایران ۶۰ سال پیش وارد عرصه آزاد راه سازی شد
وی با اعلان اینکه ایران از اولین کشورهای آسیایی در راه اندازی آزاد راه بوده است، اظهار داشت: آزاد راه تهران–کرج در سال ۱۳۴۵ راه اندازی شد و ایران حدود ۶۰ سال پیش وارد این عرصه شد، در حالیکه چین ۲۲ سال بعد اولین آزاد راه خودرا ساخت و امروز در جایگاه نخست جهان قرار دارد. از سال ۱۳۴۵ تا حدود سالهای ۱۳۶۵ و ۱۳۶۶، حدود ۴۸۰ تا ۵۰۰ کیلومتر آزاد راه با بودجه دولتی راه اندازی شد. بعد از آن و در دوران جنگ، با این نگاه که آزاد راه کالایی لوکس است، مقرر شد ساخت آن فقط با مشارکت بخش غیردولتی صورت گیرد و قانون و بخشنامه مشارکت در سال ۱۳۷۱ تدوین شد. اولین آزاد راه مشارکتی کشور، آزاد راه قزوین–زنجان بود که ساخت آن در سال ۱۳۷۱ شروع و در سال ۱۳۷۵ راه اندازی شد.
۹۰ درصد حمل و نقل کشور بوسیله شبکه جاده ای انجام می شود
خاشع افزود: در ۳۰ سال اخیر، ۲۷۰۰ کیلومتر آزاد راه با مدل مشارکتی و۵۰۰ کیلومتر با بودجه دولتی راه اندازی شده است. از مجموع حدود ۲۰۰ هزار کیلومتر راه آسفالته کشور، ۳۲۰۰ کیلومتر آزاد راه است که ستون فقرات جابه جایی بار و مسافر را تشکیل می دهد و بالاتر از ۹۰ درصد حمل و نقل کشور بوسیله شبکه جاده ای به انجام می رسد. یعنی آزاد راه ها ۹ برابر ریل بار و مسافر جابه جا می کنند.
وی با تکیه بر این که توسعه آزاد راه ها می تواند به یک الگو تبدیل گردد، اظهار داشت: طرح ها باید اقتصادی باشند، برای اینکه در غیر این صورت بار آن بر دوش مردم، اقتصاد و ناترازی ها تحمیل می شود.
خاشع با اشاره به رتبه ایران در شاخصهای جهانی اضافه کرد: ایران از نظر وسعت هفدهمین کشور دنیا و از نظر جمعیت هجدهمین کشور است و از نظر تعداد خودروی فعال رتبه بیست ویکم را دارد. از نظر طول آزاد راه رتبه هجدهم و از نظر طول راه رتبه بیست وسوم را داراست، اما در رتبه بندی مجمع جهانی اقتصاد، جایگاه ایران در کیفیت و کارآیی زیرساخت ها ۷۷ جهان، ۳۲ آسیا و نهم در بین ۱۴ کشور همسایه است.
وی ضمن اشاره به این که ما می سازیم بدون این که نگهداری نماییم، علت این فاصله را توجه به طول مسیرها بجای کیفیت، نگهداری و کارآیی دانست.
این فعال بخش خصوصی با اعلان اینکه خیلی از پروژه ها بدون تکمیل شبکه اجرا شده اند، اضافه کرد: بطور مثال، آزاد راه تهران–کرج پرترددترین مسیر کشور است، اما برخی مسیرهای موازی به سبب تکمیل نشدن شبکه و تصمیم گیری های نادرست، با استقبال مواجه نشده اند.
به گفته وی، انتخاب پروژه ها باید بر مبنای نیاز ملی و توجیه اقتصادی باشد و مشارکت بخش خصوصی می تواند به این هدف کمک نماید، برای اینکه سرمایه گذار خصوصی بطور طبیعی پروژه ای را انتخاب می کند که برگشت سرمایه داشته باشد.
در ۶۰ سال قبل ۳۲۰۰ کیلومتر آزاد راه تولید شده است
خاشع اظهار نمود: در ۶۰ سال قبل ۳۲۰۰ کیلومتر آزاد راه تولید شده و الان برنامه هایی برای توسعه ۱۰ هزار و ۵۰۰ کیلومتر دیگر مطرح است.
وی تاکید کرد که از نظر فنی، کشور توان اجرای این طرح ها را دارد و ایران از نظر تربیت مهندس در رتبه چهارم جهان قرار دارد و صدها شرکت راه سازی فعال در کشور وجود دارد، اما حلقه مفقوده، سیستم تصمیم گیری و انتخاب صحیح پروژه هاست.
معاون ساخت و توسعه آزاد راه ها با اشاره به ظرفیتهای قانونی موجود اظهار داشت: قوانین مختلفی طی ۳۰ سال قبل برای پشتیبانی از توسعه آزاد راه ها تصویب شده، اما بخش عمده ای از این ظرفیت ها اجرائی نشده است.
به گفته وی، میتوان با بهره گیری از همین ظرفیت ها طی ۱۰ سال آینده سالانه ۳۰۰ کیلومتر آزاد راه جدید راه اندازی کرد و همزمان ۳۰۰۰ کیلومتر آزاد راه موجود را بهسازی و نگهداری کرد.
خاشع اضافه کرد: طبق مطالعات جهانی، سالانه باید بین دو تا شش درصد ارزش روز آزاد راه ها صرف نگهداری و بهسازی شود که در ایران با حدود سه درصد شامل یک درصد نگهداری و دو درصد بهسازی میتوان کیفیت مناسب را حفظ کرد.
او همینطور به هزینه های تحمیل شده به سرمایه گذاران، همچون سهم بیمه تامین اجتماعی، اشاره نمود و خواهان اصلاح این روند شد.
مردم با سطح درآمد فعلی توان پرداخت عوارض واقعی ندارند
معاون ساخت و توسعه آزاد راه ها درباره ی عوارض آزادراهی اشاره کرد: مردم با سطح درآمد فعلی توان پرداخت عوارض واقعی را ندارند و نرخ ها باید متناسب با توان اقتصادی جامعه تعیین شود.
وی پیشنهاد نمود هزینه های نگهداری و بهسازی از محل منابع دیگر تامین و سهم عوارض در ساخت پروژه ها به حدود ۷۰ درصد محدود شود و ۳۰ درصد باقیمانده از محل صرفه جویی سوخت، مولدسازی و سایر ظرفیت ها تامین شود.
خاشع در انتها تاکید کرد: مهم ترین مسئله، اصلاح چرخه انتخاب پروژه هاست. تا آن زمان که طرح ها بر مبنای فشارهای سیاسی و منطقه ای انتخاب شوند، کارآیی لازم حاصل نخواهد شد.
بطور خلاصه، خاشع ضمن اشاره به رتبه ایران در شاخص های جهانی افزود: ایران از نظر وسعت هفدهمین کشور دنیا و از نظر جمعیت هجدهمین کشور است و از نظر تعداد خودروی فعال رتبه بیست ویکم را دارد. خاشع افزود: طبق مطالعات جهانی، سالانه باید بین دو تا شش درصد ارزش روز آزاد راه ها صرف نگهداری و بهسازی شود که در ایران با حدود سه درصد شامل یک درصد نگهداری و دو درصد بهسازی می توان کیفیت مناسب را حفظ کرد. مردم با سطح درآمد فعلی توان پرداخت عوارض حقیقی ندارند معاون ساخت و توسعه آزاد راه ها در رابطه با ی عوارض آزادراهی اشاره کرد: مردم با سطح درآمد فعلی توان پرداخت عوارض حقیقی را ندارند و نرخ ها باید متناسب با توان اقتصادی جامعه تعیین شود.
منبع: كار در محل
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب